نویسنده : اسماعیل حیدری و مسعود منشی زاده نایینی

این مقاله در اولین همایش ملی تحول اداری مورد پذیرش قرار گرفته و در مجموعه مقالات به چاپ رسیده است

چكيده:

با پيدايش عصر جديد و نوين سازماني، امروزه تنها سازمانهايي موفقند كه از نظام اداري پويا و اثربخش برخوردار باشند. سازمانهاي يادگيرنده به عنوان مقصدي براي اين نظام اداري، ريشه در تغييرات سريع و تحولات شديد محيطي دارد كه ضرورت و اهميت آنها را تبيين مي نمايد.

در صورتيكه مديران كشور بتوانند خود را به سازمانهاي يادگيرنده نزديك كنند و در ضمن مسايل و مشكلات فرهنگي، اقتصادي، تكنولوژيكي و اجتماعي در عمل شناسايي كنند و در رفع آن بكوشند، مسلماً قادر خواهند بود تحولي را در آموزشهاي متداول سازماني بوجود آورند و گامي بلند در راه توسعه          بهره وري، بهبود سازمان و ارتقاء سلامت اداری  خود بردارند.

اين مقاله با هدف بررسي تأثير بكارگيري اصول سازمانهاي يادگيرنده در بهبود بهره وري و ارتقاء سلامت نظام اداري ايران تهيه شده است. جهت تحقق اين هدف از روش تحقيق توصيفي استفاده شده است.

بدين منظور پژوهشهايي كه در زمينه سلامت نظام اداري و سازمانهاي يادگيرنده انجام شده است، مورد بررسي قرار گرفته و رابطه بين سازمانهاي يادگيرنده و سلامت نظام اداري تبيين گرديده است.

براساس نظريه پيتر سنج اصول سازمانهاي يادگيرنده عبارتند از:

1-    تسلط فردي 2- الگوهاي ذهني 3- آرمان مشترك 4- يادگيري تيمي 5- تفكر سيستمي

با تشريح هر يك از اين اصول، شاخصهايي به تفكيك براي بكارگيري مناسب آنها در نظام اداري كشور به منظور تغييرات اساسي و زير بنايي جهت بهبود بهره وري سازماني پيشنهاد شده است.

همچنين براي درك بهتر رابطه سازمان يادگيرنده، بهبود بهره وري و سلامت نظام اداري الگويي طراحي گرديده و در پايان با بيان عوامل تهديد كننده سلامت نظام اداري در ايران، پيشنهاداتي در دو بخش به شرح زير ارائه شده است:

1-    پيشنهاداتي براي گسترش بكارگيري اصول سازمانهاي يادگيرنده در نظام اداري كشور

2-    پيشنهاداتي براي بهبود بهره وري و ارتقاء سلامت نظام اداري ايران 

 واژگان كليدي: سازمان یادگیرنده، یادگیری سازمانی، سلامت نظام اداری، بهره وري