بهره‌وري

 يکي از مفاهيم اقتصاد است اينگونه تعريف مي‌شود: "مقدار کالا و يا خدمات توليد شده در مقايسه با هر واحد از انرِِِِژي و يا کار هزينه شده". به ديگر سخن بهره‌وري عبارتست از بدست آوردن حداکثر سود ممکن با بهره گيري و استفاده بهينه از نيروي کار، توان، استعداد ومهارت نيروي انساني، زمين، ماشين، پول، تجهيزات، زمان، مکان و…به منظور ارتقاء رفاه جامعه .

بر خلاف پندار برخي افراد بهره وري فقط براي صنايع نيست بلکه بهره وري سطوح مختلفي دارد و همه افراد در همه سطوح نقش دارند يعني اينکه افراد مي‌توانند با تفکر، ابداعات و نوآوري‌هاي خود عملا" در چند سطح گوناگون موثر واقع گردند، سطوح مختلف بهره وري عبارت‌اند از:

    1- سطح فرد

    2- سطح گروه کاري

    3- سطح سازماني

    4- سطح رشته‌هاي تجاري، خدماتي، صنعتي و يا کشاورزي

    5- سطح بخش‌هاي اقتصادي

    6- سطح ملي و کشوري

    7- سطح جهاني


در سطوح فردي به دنبال تدابيري براي افزايش بهره وري فردي هستيم . و در سطح گروه نيز به دنبال افزايش بهره وري گروه کاري هستيم. بديهي است که موضوع بهره وري بيشتر در سطوح سازماني و رشته‌ها مطرح مي‌شود و بيشترين ضوابط و شرايط مربوط به بهره وري را مي‌توان در آنها مشاهده کرد. چه بسا برخي مشاغل و حتي برخي دستگاهها به دليل انجام فعاليت‌هاي موازي و تکراري بودن وظايف سازماني در يکديگر ادغام شده و برخي از آنها حذف شده‌اند. برخي مواقع ايجاب مي‌کند که بدليل مصالح ملي برنامه ريزان اقتصادي و سياست گذاران مثلا" در زمان جنگ دستور دهند کارخانه‌هاي کالاهاي غيرضروري و لوکس اقدام به همکاري با ساير کارخانه‌هاي توليد مواد غذائي و حتي کارخانه‌هاي ساخت جنگ افزار نمايند و توليد کالاي خود را تعطيل نمايند. و يا مصالح عمومي ايجاب مي‌کند جند خانه که در مسير طرح يک شاهراه واقع گرديده خريداري يا معاوضه گرديده و تخريب شود.

براي بهبود بهره وري موانعي به شرح ذيل وجود دارد:

·                     نداشتن اعتقاد و باور ملي به نتايج وفوايد بهبود بهره وري

·                     ترس از برخي نمودهاي ظاهري بهره وري از جمله ترس از بيکاري

·                     ناآگاهي عمومي نسبت به مفاهيم وجايگاه بهره وري، ميزان اهميت آن ونقش ووظايف افراد در اين راستا

·                     بي توجهي به فکرهاي خلاق ومبتکر

·                     مقاومت افراد در مقابل تغييرات وعدم تمايل به ترک برخي عادات

·                     غرق شدن در روش‌ها و تکنيکها و تغيير باورهاي فکري

·                     بلند پروازي وبي توجهي به مسائل به ظاهر کوچک وراه حلهاي خرد

·                     مشخص ننمودن متولي کار

·                     ناهماهنگي ونبود هدايت ونظارت مناسب

·                     ضعف تعهد اجرايي

·                     عجله در حصول نتيجه

·                     دخالتهاي بي جاي برخي کارشناسان در ساير حوزه‌هاي کاري واظهار نظرهاي غير کارشناسانه

·                     عدم وجود کارشناسان خبره و يا عدم انگيزش آنها در ارزيابي سيستم و تجزيه و تحليل و اندازه گيري بهره وري

·                     برخورد مقطعي با موضوع بهره وري وناپيوستگي روند بهره وري

 


فوايد عمومي بهره وري عبارت‌اند از :

·                     صرفه جويي در هزينه‌ها

·                     افزايش کيفيت (مرغوبيت و مطلوبيت)کالاها وخدمات

·                     ثبات قيمتها و يا حتي کاهش آن

·                     افزايش سطح رفاه عمومي جامعه

·                     افزايش درآمد وسود

·                     رضايت عمومي افراد

·                     رونق اقتصادي

·                     افزايش توليد و ارائه خدمات

·                     ثبات اقتصادي در بازار جهاني

·                     ايجاد اشتغال

·                     توسعه صنعتي


منافع وفوايد بهره وري براي سيستم‌هاي دولتي و شرکتها را مي‌توان به شرح ذيل برشمرد:


افزايش سود و درآمد

·                     کاهش هزينه‌ها

·                     افزايش تقاضا

·                     رضايت شغلي کارکنان

·                     سرعت عمل کارکنان

·                     دقت عمل کارکنان

·                     ايجاد رقابت سالمتر

·                     ارتقاي شغلي کارکنان

·                     ايجاد محيط کاري جذاب

·                     آموزش عمومي کارکنان

·                     افزايش حقوق و دستمزد

·                     امنيت شغلي کارکنان

·                     انجام درست کارها و انجام کارهاي درست

·                     افزايش کيفيت زندگي کاري

·                     افزايش رفاه کارکنان

·                     افزايش انگيزه کاري


بهبود و ارتقاي بهره وري مستلزم کوشش و تلاش برنامه ريزي شده همه جانبه از سوي افراد و مسئولين ذيربط است که خود نيازمند بهبود شرايط کار و تغيير محرکه‌ها و روشهاي انگيزشي کارکنان، بهبود نظامها، دستورالعملها، قوانين، بخشنامه‌ها، دستورالعملها، روشها، فناوري و غيره مي‌شود.

بطور کلي عوامل موثر براي افزايش سطح بهره وري را مي‌توان چنين برشمرد:

·           1- بهبود کيفي عامل کار، با توجه به اينکه نيروي انساني مهم‌ترين عامل در بهبودي بهره وري مي‌‌باشد لذا مي‌توانند با بکارگيري نکات ذيل موجبات ارتقاي بهره وري را فراهم نمايند .

 الف: نگرشهاي مثبت کاري، به‌عنوان مثال غرور داشتن در کار و متمايل به پيشرفت مستمر.

 ب: کسب مهارتهاي جديد و ارتقاي تخصص با کمک آموزش.

 ج: کمک به همکاران در مواقع لزوم و اجراي کارها به صورت گروهي و دسته جمعي

 د: مشارکت در برنامه‌هاي بهبود بهره وري همچون کميته‌هاي بهره وري، طرح پيشنهادها، نظام جامع کيفيت مديريت و گروههاي کنترل کيفي

 ه: انجام درست کارها از بدو امر

 و: حفظ سلامت جسماني و تغذيه مناسب افراد

 ز: انگيزش مناسب کارکنان از طريق اعطاي پاداشهاي مادي، تفويض اختيار، ايجاد محيط دوستانه و روابط غيررسمي بين کارکنان

 ح: بالا رفتن سطح آموزش مستمر و مداوم نيروي کار

 ط:انجام پژوهش و تحقيقات متناسب با کار

 ي: سپردن کار به کاردان و گماردن افراد در مشاغل متناسب

 ک: ايجاد شرايط خوب کاري و تفريحات سالم براي کارکنان

 ل: بهبود روشهاي انجام کار

 م: استفاده از سيستم مکانيزه و روش خودکار

 ن: حذف مراحل زايد

·                     2- بهبود روابط حاکم بين مدير و کارکنان

 الف: بکارگيري سبک مديريتي صحيح و علمي

 ب: توجه مديريت به مشکلات کاري و زندگي کارکنان

 ج: ايجاد سيستم اطلاعاتي مديريتي صحيح جهت استفاده مديران از اطلاعات و آمار درست و دقيق درباره عملکرد سيستم و عمليات انجام شده و ساير اطلاعات مورد نياز.

 د: ايجاد روابط دوستانه و صميمي مديريت با کارکنان

 ه: دادن آگاهي و شناخت به کارگران و کارکنان درباره اهداف و وظايف سازماني و جايگاه افراد درآن.

 ز: ايجاد روحيه همکاري و مشکل گشايي در سازمان و باور داشتن آن توسط مديران و کارکنان.

 ج: کوشش و پشتيباني مديريت در زمينه مديريت مشارکتي و بهره وري .

 ي: بهره‌گيري از سرمايه‌هاي درونمرزي و برونمرزي در فعاليتهاي توليدي و داراي ارزش افزوده و پرهيز از مصرف در امور غير ضروري غير توليدي.

·                     3- بهبود در بکارگيري رهاوردهاي فناورانه

 الف: استفاده از ماشين آلات و تجهيزات بهتر و سرمايه گذاري بيشتر در تجهيزات و ماشين آلات.

 ب: اهميت دادن و استفاده از قدرت نوآوري و خلاقيت کارکنان و پژوهشهاي کاربردي آنها

 ج: تحولات و پيشرفت فني و دگرگونيهاي فناورانه

 د: استفاده صحيح و کامل تجهيزات فني و فناوري‌ها

 ه: ايجاد واحدواحدهاي تحقيق و توسعه و اهميت به جايگاه آنها

 و: انجام پژوهش جهت دستيابي به فناوري برتر و کاهش هزينه‌هاي توليد و ابداع محصولات جديد و کيفيت برتر و افزايش توليد.

 ز: يکپارچه کردن صنايع و ايجاد واحدهاي عظيم و توليد هنگفت جهت صرفه جويي ناشي از توليد انبوه.

 ج: تغيير و دگرگوني در کيفيت مواد اوليه و بهبود آن

 ط: تغيير دگرگوني در فرآيند ساخت و عملکرد سيستم و بهبود شيوه‌ها و فنون مهندسي صنايع.

 ي: استفاده از تدابير ارگونومي (مهندسي انساني يا دانش هماهنگ سازي ميان انسان، محيط و ماشين) به منظور سلامتي، شادابي، رفاه و ايمني کودکان

 ک: نظام به موقع خدمات و توليد به هنگام، نظام (just in time production system git)

 ل: نظام موجودي صفر يا بدون انبار، نظام (zero inventory) به منظور صرفه جويي در هزينه‌هاي سرمايه‌اي و عملياتي انبار و انبارداري

 م: استفاده از منابع پربازده.


بديهي است براي افزايش سطح بهره وري عامل يا علت بخصوصي را نمي‌توان ارائه کرد بلکه ارتقاي بهره وري معلول ترکيبي از عوامل گوناگون است و هرکدام به نوبه خود تأثير لازم را مي‌‌گذارد